Doğruyu Yazar Kalemim

Ah bree!

Çivisi çıktı hayatın, dünyayı öteleyen

Arsız bir söyleme endekslendi hayat

Iki dudak kıvrımına şıkıştırılan umut

Kaç bahar daha filizlenir ki

Bunca yüreğe ölüm dokunmuşken

Seccadeye yüz sürmenin ne anlamı var ki

İnsan gün/ahını omuzlayan bedenin

Ruhunu şeytana pazarlarken

Zulüm; yuvalanmış yüreğinin kirini akıtır mı sandın?

Ağa sen

Paşa sen

Kral sen

Her yere koydurdun cismini

Korkaklar oldu neferin

Şunu bil ki

Eğride

Hilede

Haramda

Yalanda

Olmadı, olmaz işim.!

Darağacında sallansada bedenim

Nefesin son demine kadar doğruyu yazar kalemim.!