Dokunulmazlığın Vardı Sevgili

Sen hiç bilmedin yokluğunda k ü ç ü l m e y i

Eriyip b u h a r l a ş m a y ı

Şimdi sıra s e n d e

Kaçak düşlerim olmadı

Mülteci değilim

Zorlayamam şehrin sınırlarını

Kayıp kentliyim

Firari aşklara yabancı yüreğim

Ahlarla süslerdim gece yıldızları

Şafağa döllenen güneşi

Gözler gözlerinin esaretinde

Ruh bir bakışa tutsakken

Sana dilenciydi ellerim

Yokluğuna sarılıp

Göz pınarlarımda büyüttüğüm

Ağlayamadım

Ağlayamam ki

Kulak ver

Dinle

Kemanlar hüzzam çalıyor

Şarkılar biz ağlıyor

Düşündüm

Çoğu kez seni azat edip

Yürekten sürmeyi

Beceremedim

Bende şiir kadar dokunulmazlığın vardı sevgili!