Dokuz Köy Öteden Gelenlerin Rivayeti

soygun sabahı

dolu dizgin koşan dedikodular

ses veriyorlardı

gömleklerin ve ceketlerin iç ceplerinden

onlar çıplak değildi

ellerinde silah yoktu

çünkü yürekleriyle tutuyorlardı

ve gözlerinden kurşunluyorlardı

tek kelime etmezlerdi

iş derlerdi buna

işciler alın teri dökerdi

ve kurumadan öldürürlerdi

hakkını vermek derlerdi buna

asiler sultasında ışıksız herifler

başgöz ettiler çevrelerini

bir hiç için kim yaşardı ki

ansızın var olmuş gibiydiler

şarkısız kalmışlardı bu yüzden

küfretmeye başladılar

kimseye yanaşmadılar

biz her yerde değiliz

çünkü biz gerçeğiz dediler

ne yalan

kimse bir daha onları

görmedi zaten

dokuz köy öteden gelenlerin rivayetidir bu!