Dolunay Sevdalım..

Henüz merhaba dediğim

o ilk günden beri /

kırık düşlerin avcısı oldum.! Sevdalısı ,

İzbe sokakların tozlu yollarında...

İsyanlarını yaşadım,

göz kapaklarımın. ../kollarımın

Aldırmaksızın gecelerin zemheri karanlığına

Her hamlesinde , gülerek kırdım direncini zamanın!..

Böğrüme bögrüme vurdu

ılıca rüzgâr.. dur demedi kimse!..

Sepetimde nemli ekmek /yaşadım

açlık kokan yalnızlığın tarlasında...

Aldanmayın böyle yazdığıma ;

urumhisarlı rüzgârlarlıda tanırım

kızkulesini de.. Surlarını Edirnekapının

Doru atlarını veli efendinin..

Bildik bir deniz kıyısında

mehtapla şakalaştığım çok olmuştur ;

dudağımda yanık türküler..

Aşiyan yollarında ,

henüz güne merhaba dememiş duygular...

Doğru söylemek lazımsa..Dostlar !

ezelden ahdimiz var bizim, ahidleşmişiz

gülyabaniler tohuma durduğunda

severek yürüyenlerdeniz

Zamanı ,

güneşe uzanan yolda...

Bir gün ,

seslenirse yüreğimize

acar şimşekler !

Hem demirden kulaklarımıza ;

Çorak ellerle de olsa

tipi boran topladığımızı

duya /hem bile dostlar !

Mehtaplı geceler varsın onların olsun !

yeter bize

Dolunay yüzlü sevdalımız;

Sevgilimiz..

2003/iSTANBUL