Donar Iraklarında Nidalarım

Buluğ çağına girer gibi, mahçupken hislerim

Voltalar atar, yokluğunun mozaik taşlarında,

Senli duyularımın topuk sesleri.

Ve peşpeşe tüttürürken sigaraları dudakların,

Islak bir tablodur rutubetli gözlerimde/ gözlerin.

İstanbul'un ne idiğü belirsiz kalabalığında

Ağlarken akşam vaktinin gürültülü alacalarında,

Yarım yamalak duyulur, tekbir sesleri

Ve yanar yüreğin,

Avaz avaz bağrışan imdatlarında.

Şimdi dolanırken saliselere, nabzımın ayakları

Karman çorman olur,

Sol kaburgamın altında çığrından çıkmış tiktaklarım.

Ve otobüs koltukları arasında sıkışır da çaresizliğim

Tutamam,

Kurtulur ellerinden, kahrolası ellerim.

Kalırken marazlı gözyaşımın yüzünde izi,

Sakın dokunma pembelerine,

Dağılmasın BENlerin.

Ve beni bilirsin,

Her zaman, ateşten kırmızıdır bir yanım,

Boğulur medetlerinde

Bir bir tükenir de umutların,

Anlamaz kimseler.

Donar ıraklarında nidalarım,

Bir feryat, bir de figandır, rutubetten yıkılırken ağlaklarım.

-08-11-2010 ---23.10