Döne Döne

Söz yana, söz ola, söz, saz olup, beri gele

Ozan diye bellediğim adam ola

Yan yan, insan aşkıyla sözün dile gele

İşte böyle yanmalısın döne, döne

Ayvayı nar yapıp ta sürdüğün

Dostu güzel bilip te gördüğün

Düşü gerçek bilip te kürüdüğün

İşte böyle sönmelisin döne, döne

Sözki ağızdan çıkar güzeledir

Sazki gönülden söylenir ezelidir

O güzelki sanki hiç kavuşmamalıdır

İşte böyle sürünmelisin döne, döne

Namerde silah kuşanırsın aşkınla

Âşık atarsın seninle yanana

Vicdanı uyku tutmaz olana

İşte böyle görünmelisin döne, döne

Sana ozan diyen dilim tutulur

Senden gayrısı varmı ki sazın çalınır

Madımaktan ağıtların yakılır

İşte böyle söylemelisin döne, döne

Söz ola, sözki adam söylesin

Söyle ozanım söyle ki âlem dinlesin

Çık ki insanlığınla yüzün görünsün

İşte böyle bilinmelisin döne, döne

Sivas'a giden döner mi bilmem

Madımakta yanan söner mi bilmem

Semaha duran düşer mi bilmem

İşte böyle durmalısın döne, döne.