Dönence

Her şey aslında aslına döner

Güne bakan, güneşe

Güneş geceye

Gece ölüme

Ölümden yaşama, dünya döner de döner

Oysa dönmek eve

Bayram arifesidir

Çocukça telaştır, ekmektir aştır

Bir somunluk uğraştır

Yaşamak, insanca yaşamak...Aşktır.

Misal, kanadı kırık bir barış güvercini tepemizde döner

Rüzgâr can çekişir yine pencere önlerinde

Annem tüm dünyaya atkı örer

Gözlerinde tarifi olmayan bir keder

Kıyamet yakın der

Şu gök sema düşecek sanırım bir gün üzerimize

Yırtacak rahmini Meryem'in sabisi

Serbest kalacak acı

Dağların üzerinden geçecek Nuh'un gemisi yine

Denizler çöle dönecek

Yangın gibi, ağıt gibi karaya vuracak bir bebeğin elleri

Büyümeyecek hiç, öpemeyecek sevdiğini

Dağlayacak, dağıtacak, üzüm üzüm gözlerinin salkımını

Kapayın çocuklar kulaklarınızı, duymayın imamın talkımını

Güzel günler elbet yine geriye dönecek

Misal,

Özleyince daha çok üşüyor insan, kışa dönüyor

Özlediğimiz her şey kar altında

Kar kendini güneşe övüyor

Yüreği büyüse de çocukların acıyla ölümün gölgesinde

Bir gölge oyunudur yaşamak dediğin bu umut perdesinde

Gölgesine gülümsüyor çocuklar dünyanın inadına

Gölgeler de bir gün aslına dönecek..

Yasemin Demir 2015 Aralık ayı notları