Döngü

Herkesler hayaldi, bir ben gerçektim

Dünya yuvarlaktı, dünya küçüktü

Attığım fırçalar döndü, sırtımdan vurdu

Herkesler gerçekti, bir ben hayaldim

Sesim duyulmadı, yüzüm görülmedi

Bilmenin ve anlamanın arasında oracıkta

Dapdaracık , upuzun kalakaldım

Dünya kurallıydı, dünya yasalıydı

Herkesler insandı, insanlar insanlıklıydı

İnsanlık kayboldu

Herkesler hâlâ insandı

Karda çiçek açmalı mıydı?..