Dönmüyor

Sustuk

Sokak lambalarının ilk ışıklarında

Karanlığa yol alan ses dönmedi

Geçmişin ıslak dudaklarından asılıp

Kopmasak da

Kurşun gibi sevdiklerimizden

Yuvasından uçan kuşlar dönmedi

Bırakın

Böylesine uçsuzken evren

Böylesine sömürülürken zaman

Ve renkler yitirirken kendini merhametsiz

Gönül uçan kuşa ters düşsün

Mevsim döndü

Hüzün döndü

Sen döndün

Gül kokusu güneşte kıvranırken

Delikanlı yüreğinden emzirip

Ateşin üstünde dans eden duman

Ve yeminle savrulan o

Dönmedi

Dönmüyor..

Öğretmen Dünyası Dergisi Temmuz 1999 s.235