Dönüm Noktası

Artık dökülmüştü vakit

tekerlekli sandalyesinden

kırıntılarını topluyorken geçmişin

geleceği aç bırakmışız...

yazık...

ne çok uzak görünürdü

sarhoşluğunda gençliğin

umutlarla yüzdürdük gemileri

iklimlerin kışa çaldığı sıra

kaçmak istedik beyaza

ve teslim olduk sonra

kim bilirdiki düşecektik

acısından bir ayaza...

birazdan topla valizlerini

topla da taşın bedenimden

ruhum geride bırakacak seni

az kaldı kopuyorum birazdan

belli ki yeni umutlara

yeni fırtınalara

belki de

sadece

düşüyorum takviminden

yalnız ve altın harflerle

dönüm noktası....