Dönüp Bakma Saatlere

dar sokaklar ne de suskundur

yağmur kendini unutmuştur

yalın ayaktır gece

çamaşır ipleri ıslaktır

işte

su da damlasındır

yürürsün

geride duvarlar kalır

asırlık duvarlar gibi sessizce

beynine sinsi raptiyeler çakılır

ama

bir yandan da

her kedinin kendi kuyruğundadır

karanlıkta ışıldayan gözleri

pençeleri tırnakları

tetikte savunmadadır