Dört Kapıdan Seninle

acımış:

şaha kalkan yalnızlıklar ordusu

cadde artığı

kömür kokulu kalabalıkları

kirli yağmurun

güya...

hüznün onuru yenik

tanısız:

kent

terkeldilmelere bağımlı

ben atında son süvari

dört nala dolu dizgin

umutsuzluk çağını aşmak itili

saçlarınla dizginlenir yüreğim

dizginlerim sende dizginsiz

yakınlığın:

hangi mevsim yanarsa yansın içimde

her yanım öksüz bir kış kuşluğu

ah bilsen lacivert buzulların içinde

ayaklarım donarak

bir ağacın arkasına tünemiş oğlan çocuğu

o benim...sana baktığım anda kalıveren...

zamanımın yanında ol lütfen...

şekerim:

görüşlerinde ömrüm kadar

gözlerimde sanık bence

inkar ettiğin bana olanın o

ölümüne bir ön yargı gibi

şimdi ne yapsam doğal afet

her adımım ayrı bir şekilsizlik

seni seviyorum

"şekerim"