Dostluğun Tadı Kalmadı

Kurudu kaynaklar çöl oluverdi

Tezatla yanaklar göl oluverdi

Baharda sarılıp, dostum, diyenler

Hazan vakti dönüp el oluverdi

Saygıydı sevgiydi hayat suyumuz

Zamanla değişti her bir huyumuz

Aramızda bir günümüz ayımız

Uzadı uzadı yıl oluverdi

Evimiz ortaktı sormaz yatardık

Aşı işi birbirine katardık

Kapıdan kapıya adım atardık

Kafdağı'na varan yol oluverdi

Vefa denen şeyin adı kalmamış

Anladım dostluğun tadı kalmamış

Gönül ocağının odu kalmamış

Her yanı bir anda kül oluverdi