Dostum Benim

öyle biçare zavallı hakirim

kırılmadı dert dolu destim benim

yoksul perişan garip bir fakirim

fakirlik en zengin hısmım benim.

nankör oldum mevlaya bilemedim haddimi

nefsime aldandım unuttum ilmimi

aşağılık doruklarla aştım bendimi

artık iflah olmaz cismim benim.

şeytanın kuyusuna düşmüşüm yatıyorum

yatmakla kalmıyor gittikçe batıyorum

güneşte kar gibi eriyip bitiyorum

içimdeymiş en büyük hasmım benim.

mevlam veriyor her türlü desteği

yinede bitmiyor kör gönlün isteği

nankörlük nefsimin en iyi mesleği

hayırla yad edilmez ismim benim.

dışarıdan görenler benzetiyor alime

ben ise yanıyorum iki yüzlü halime

allahım hidayet şu taş kalpli zalime

sana layık kul olsun neslim benim.

muhalif olarak karşınıza durduysam

söylediğim sözlerle huzursuzluk verdiysem

bin özür dilerim kalbinizi kırdıysam

olamaz kimseye kastım benim.

sadık dostlarım birer birer yıkıldı

mezarları kazıldı birde kefen dikildi

şu yalan dünyadan hakikate çekildi

rabbimmiş en sadık dostum benim.