Doymak Bilmez İnsanoğlu

Ne makama ne paraya

Doymak bilmez insanoğlu

Oturtsan köşke saraya

Doymak bilmez insanoğlu

İsyan eder hep darlıkta

Kanaati yok varlıkta

Şükür bilmez hiç sağlıkta

Doymak bilmez insanoğlu

Karun olsa gözü açtır

Servet yığmak tek amaçtır

Hırs çok kötü bir mizaçtır

Doymak bilmez insanoğlu

Unutur kendi özünü

Dinlemez dostun sözünü

Toprak doyurur gözünü

Doymak bilmez insanoğlu

Hayat sürmez ilelebet

Sona erer bir gün elbet

Ahret sıla dünya gurbet

Doymak bilmez insanoğlu