Doyumsuzlar

Şer duyulur bed sesinde

Şu siyaset sayesinde

Fakir halkın ensesinde

Dönüp durur doyumsuzlar

Hiç gevşetmez ipini

Kapıya bağlar itini

Tutamasa da götünü

Yiyip durur doyumsuzlar

Ne düşünsün seni beni

Takmaz gelecek eceli

Dünya kurulduktan beri

Soyup durur doyumsuzlar

Ne sondur ki ne de ilki

Hepsi birer kurnaz tilki

Kendi sırtındaki yükü

Vurup durur doyumsuzlar