Dua

sormuyorsun ama

yine de söyleyeyim,

iyi değilim.

sesin yok, bu fakirliği hiçbir ekonomi düzeltemez

ellerin yok, bu eksikliğin yerine dünyayı verseler

dolduramam boşluğunu.

gittin, beni en alakasız şeyler bile ağlatmaya yetiyor.

yokuz, ne kalbim ne aklım bunu kabulleniyor.

bitti, mutlu musun oralarda?

duymuyorsun ama

yine de söyleyeyim,

çok özledim.

söylemek istenip de

söylemek için geç kalınmış sözler gibi

seni de içime attım hep..

hiç geçmiyor aklından belki

hiç geçmediğin kalbimden,

iyileşmeyen yaralar gibi...

hâlâ

bıraktığın yerde

kimseye tutunmadan

gelip ömrümden tutmanı

bekliyorum.

seni bana getirecek özlemler dolsun içine.

amin..