Düğümlenmiş En Son Noktam

Halen küçük bir kız çocuğuyum;

Hayatın olgunluklarını

Normal seyrinden çok evvel tamamlamış,

Yürek soğutuyorum

Dünyayı ve aşkı riyasız kucaklayarak!

Nedir bu keder urganında gizlice hasretliğim?

''O kadar uzun zaman oldu ki.''

En son ne zaman bir kır çiçeğini kokladım

Denizin o iyot kokusunu ne zaman içime çektim

Ne zaman aynada kendi gözlerime baktım

Sormadım, soramadım

Anlamına dargınken..

Çatlayan öz kuruyup soldu işte.

Bir an'da toparlayıp,

Kanatlanacaksa yüzümdeki o çocuksu sevinçlerim

Sebebim, yaşamım, ağır yüküm!

Masum bir çocuk edasındayım...

Ömrüm, sarı bir hazanın penceresinde

Kalın siyah bir perde

Baharın kırıntılarıyla saklı ağlar

Dili lal olsa da razıyım.

Riyakâr yürekte aşk

Yaşanır mı nasibim?

Ateş üşüyedursun koynumda sessizce

İçimde kalıversin o yetim maske

Ben yinede nöbetini tutacağım

Şahit olsun tek tanığım tesellim

Bu gece.

Her düş gerçek olsa, hayali bile güzel!

Bu adaletsiz dünyanın

Ezber bozan öpüşmelerin çemberinde

Zaman sarı bir renk

Çekingen

Ürkek

Uykusuz..

Harap gözlerimde anılara aldırmayan ayaz!

Kirpiklerimin arasından dökülüversen

Hep isteklerimin

Orta yerinde kalmışım

Ve bahar yağmurlarına karışıp

Kaçmanın da bir faydası yoktur bilirim

İnadına çıkıp dolaşsam

Islanıp eğlensem

Aşk bende öyle çekip gitmenle bitecek şey değildi ki!

Sus sakın bir şey söyleme dilim delice

Ve seyret sadece..

Yaşanan elbet hatırlanacak

Geçmişin dersini kim bilecek ki benden başka?