Dumanlı Dağ

o dumanlı puslu dağlara

vuslatsız aşklar yazılırmış

hasretler gizliymiş her kuytusunda

avunmayan yürekler

gözünü göğe diken başlar

korkmazmış bulutlara değmekten

düşmek olsa da sonunda

sonum olsun diyerek

sarılırlarmış sevdalarına

zemheri ayazlarda değil

yare kavuşamayınca

buz kesmiş yüreklerini

hasretler bindikçe

dumanlı dağın bağrına

daha da ulu gözükmeye başlamış

heybetinden korkar olmuş bakanlar

eteklerinde buluşan sevdalılar

birbir yok olmaya başlamış

heybetli dağ,

mor rengi almış önce

bakır renge dönmüş sonra

beyaz kesmiş sonunda

her sevdalı kardelen çiçeğine dönmüş

korkmadan göğe uzatmışlar başlarını

cesaret olmuş sevdalarının adı

dağ onları bağrına basmış

yasak sevdalara sonradan

kimseler dokunamamış