Dün Akşamla Gece Arasında

_ Yalnızlık

bir yağmura benziyordu

itiraflar sökmek isteyen

korku

hep pusudaydı

gömmek için dizlerime dek gövdemi gönül sürgününe

ıslak süpürgesiyle anıları yok eden

sıkıntılı yüreğimden.

_ Dosttuk

sadece ay

sen ve ben

şimdi hangi yangın

hangi korkuyum ben

ay ışıklarında hangi ateşler kışkırtıyor beni kendi dışıma

dün akşamla gece arasında

yalnızlık gölgelerimizden fazla değildi.