Dünyayı Şairler Yönetse!
dünyayı şairler yönetse;
sınırlar kalkardı önce herhalde
özgürlük olurdu gezegenin adı
mavi zeminli yeşil bayraklı...
neruda'nın yada goethe nin bir şiiride marş
nükleer silahlanmaya ayrılan paralar
sevgiye kaynak olur muydu acaba
tüm dünya doğal bir park ya da?
şairler yönetse dünyayı;
tüm renkteki insanlar paylaşır mıydı insanlığı
doğal kaynaklar mesela
doğmayan insancıklara bela olur muydu acaba yine
yada ite atsan yemez para bu kadar değerli
uğrunda dünyayı yakan kara enerji?
nasıl bir anayasası olurdu ?
anaların ağlamadığı bir bütünlük ihtimal!
aykırılıklar kültürden mi sayılır dı acaba
beyaz siyahtan iyi renk mi sayılırdı yine!
ebebeynini seçme şansı hiç insanın elinde olmasada!
insan olmanın tarifi yazılırdı
insan olmanın erdemini anlayamanlara...
kaç savaş yazılmazdı tarihe
kaç mezarlık boşalırdı acaba
dünyayı şairler yönetince...
yine ihtimal;
ortak bir dili olurdu
sitemlerin adı kapitalist olurdu
hüzünlerin adı bosna
bencilliğin adı afgan
zulmün adı gazze
tüm kan emicilerin irsiyeti ortak adı
siyonizm...
çıkarcılıktan çıkardı barışın adı ...
ülkemizi şairler yönetse
bir bilenden tut
netekimlere kadar masallar yasaklanırdı
çocuklara verilirdi tekrar mavi balonlar
halksız tepelere tepeden yarasalar konmazdı büyük ihtimal!
izafiyetin tüm teorileri izansızlara
karanlık hapishanelerin çoğu temizlenirdi aydın(lık)lardan
fikircilerden teşekkül bir meclis teşekkülü mesela
sadece el kaldıranlardan arınmış!
siz anlamazsınız tehlike var!
kalıbına sığmayan tipi düşün amcalardan!
NAZIM matluplardan yazmazdı mesela ozanlar
vatanı sevmek suçu çıkarılırdı kesin tabulardan
uyuşuk pısırık akil adamlardan sıyrılırmıydı acaba millet
bildiği öğrendiği sorgulayan savunan yazarlar
uyuşuk tepkisiz bir halk olmama ihtimali mesela!
ihtimal!
yazar dediğimiz yazarlardan şimdide çok var!
ihtimal!
çünkü halkın anasını ağlatan yasalarda imzaları var!
şairler dünyayı yönetmez neticede
kim ister bir köle tebaa yok olsun
ne güzel dünyalı kast'a inanmış kuru pirince talim ediyor
kimse bindiği dala daha akıllı kuş konsun istemez
bilirler çünkü;
şairler olanla yetinirler, olmayana pay!
halkım hele;
uyanık halüsinasyonlara alış(tırıl)mış bir halk;
sever uykulu masalları
düşündüğünü değil düşündürüldüğünü ehven sayar
masal kolaydır gerçekler mücadele ister
hazıra alıştırılmıştır nasılsa
börtü yazar böcek yazar kelebek ağaç çiçek
sayfalarca
boş nesirlerden çıkamaz!
arada bir Nazım çıkar!
eli kalem tutar adı şairdir güya!
okur ülkem şairi
yazdığı nedir şiir mi?
masal mı?
korkar sorgula(ya)maz
tuttuğu kalemi adam gibi adam der
kendi hainden sayar!
/şair dediğin zamana yazar; seceresine adını tarih koyar!/