Durmak

Tüm cümleler küsmuş dilime

Gönlüm bedenime küs

Bedenim ruhuma küsmuş

Taşımaz bir sadal beni mavi göz denizinde

Boğuldum susuz çölerde

Sehrap hayalini gören gözlerim

Boş odada duvara asılı resmine seslenir dilim

Koça bir hiç yaşamış geçliğim

Sus gönlüm sus suclama onu

Bahar yağmuruydu toprak,ta gelen kokusu

Çamur bulaştı ayağına anlamaz a hali

Kırk kırbaç vursunlar onun yerine gönlüme

Sus dilim sus koca bir hiç yaşamış bedenim

Her kırbaç bir ömür alsın canımdan can

Yoktan var eden duyar karıncanın feryadını

Bilmez ahali gönül gözünü