Düş

hiç bir şeye sahip olamadı

sessiz haykırışlarını saymazsam eğer.

gözlerindeki o kocaman umut

yinede dimdik ayaktaydı,

yıkılmış hayallerine inat.

ve ben bu duruşunu severdim en çok.

sanki büyü yapılmış gibi

kalakalırdı gözlerim

aynadaki yansımasına.

kadınsız duruşu daha belirgindi

yüzündeki çizgilere göre.

zorundamıydı saatler ilerlemeye

yerinde duramazmıydı içimdeki sevgi.

ve ben en çok onu sevmiştim

o;buğulu sesiyle adımı söyleyen,

ve ben en çok onu sevmiştim

o;aynadaki yansımasını.

hergün ağardığında

adını hatırlamak için

gözlerimi kapardım.

dudaklarımı burkup;hiç bir sese aldırmadan

adını söylerdim.

bir bekleyişti yada bir yanılsama.

elma ağaçlarının gölgesinde

bir serin hava,

içimde

çıkmaz geriye artık.

bir bana kalsa,bir ona sevda.

değişsek sözlerimizi

o anda.

ve bir şans daha vermesem

umutlarını yıkıcak

bir umut vermesem ayrılığa..

ben en çok onu sevmiştim

o;buğulu sesiyle adımı söyleyen

ben en çok onu sevmiştim..

o;aynadaki yansımasını...