Düş Köprüsü

Ben hüzün yağmurunun, suladığı ağacım

Kaf dağının ardından, esip gelir bu harım

Dikenli bir tel gibi, beni sararken acım

Köklerimden yükselir, çığlık çığlık buharım

Gece düş köprüsünde, sırdaşım keskin bıçak

Bir segah makamında, nemlenir dudaklarım

Bir ses gelir uzaktan, ?neredesin son ocak?

Atom tazyiki ile, sökülür budaklarım.

Her eylül sabahında, yarımdan kopar yarım

Yaralı bir kuş gelir, yaralarıma konar

Kan ter içinde kalır, sinemdeki bu zarım

Çaresiz yanaklarım, işte bu yüzden kanar

Kuş giderken ardından, eyvahları dökülür

Yeşilim matem tutar, kızıla döner rengi

İntizar baltasıyla, damarlarım sökülür

Ve başlar yaprakların, hazan okuyla cengi

Ne beni duyan olur, ne rengimi özleyen

Demir örsün altında, dağılır vuslat çarkı

Kulaklarıma çarpar, ümidimi közleyen

?Bu son fasıl ey ömrüm?, diyen o eski şarkı

Gözlerim bilinmezin, tak tak ayak sesinde

Ateş yanar su kanar, korkunun ahenginde

Kim beni saklayacak ve hangi kafesinde

Aradım bir eşi yok, bu çilenin denginde

Akrep ve yelkovanda, asılı kaldı sancı

Hasret doruklarında, kimsesiz üşüyorum

Hayalimi götürdü, felek adlı o hancı

Hançeremden fışkıran, feryada düşüyorum

Mezarcı bir mezar kaz, içi derince olsun

Kefenimin içine, sımsıkı bürüneyim

İçinde biraz vefa, kabrim serince olsun

Hicrane'ce oradan, vuslata sürüneyim