Düş Tozuydu Odam

Hava öfkeli

Yağmur ağlamaklı

Ölü toprağı yeşil

Zora koşuyorum zamanı

Beş para etmez duygularla

Yanı başımda düşünen bir acaba

İçini çekiyor şehrim

Dile geliyor saklı sözlerim

Yarım ağzımla

Sevmek sindirilemeyen lokma artık

Ve aşk gizlenmiş bir isimle müsemma

Bir düşünceyim tek başına

Gündüzler gece kılığında

Kabuğumu kırıyor köstekli saatim

Ayağında sallanıyorum zamanın

Denize nazır

Adına şiir yazılmamış,

Kadınlar var kıyımda

Hiç kimse gibi adamlar

Pek akıl işi değil ya

Gölgemi yırtmışım bir ara

Dikiyorum yırtık yerlerini

Seyrediyorum sonra

Avuçlarımda yeni dünya

Üstüm başım dün

Ne caizim

Ne mubah

Başımı döndürüyorum

Bir topacın yanında

Martılar kahkahalı sokak aramda

Beşer şaşmış iyice çünkülerime

Düşük yapmış sevda

Dün batımıdır bu

Ağlama duvarında

Uykusuzluğunu çalıyorum gece kuşlarının

Haddini biliyor,

Sakındığım sınırlarım

Düş tozuyken odam

Başka güne uyanıyor yastığım

Olur olmaz şeyler yaparım diye

Bu yaşımda

An iyice sararmış,

İki yüzlü yapraklarımda

Duaların sonundaki aminim ben

Gök/yüzüdür yüzüm

Yer/yüzüdür

Sır da benim aynalara

Suadiyenisanikibinyirmialtı

Demir Mutlugil