Düş Yanığı

sevda denizi kurudu dediler

çöllerin şansına kovulmuş nemli yosun

çürüğü

yeşile özlemi büyütmüş tuzunda

kolay değildi bir katreyi aşk'a

sunmak

buluşmalar ihtimâline vurgun yemiş yüreğinden

rüyaları solurken titremişti mum ışığında silüeti

gözlerin renginden kirpiğine dökülenlerdi

seçebildiğim

ki

sinesiymiş mutluluğun

adı

hâyali aşka ân sızıları

vuslatı düş yanığı

geceyi bağrında yatırır kül duvarları

uykuma nazar

kahır sayıklasa da yarısı

sevgiliden ayrı

saçlarıyla dinlendirir aşksı külliyatı

ve avutur sevdayı

sonra

susa//durur

içerimin savurgan kâbusları