Düş Yansıması

Bugün dünyanın havası biraz suçlu

Eh biraz da mahkum var olmaya

Bulutların adına söylüyorum bunları

Yüksekten bakınca

İnsanlık, uzanmış açık bir ele benziyor

Avuç halinde merhamet beklercesine

Kapansa da tüm kapılar insanlık tarihine

Her acının sonunda açık bir pencere vardır

Kim bilir belki adı umuttur..

Umut neydi ki?

Okul defterime ve sırama çizdiğim güneşe benziyordu biraz

Umudum aç gözlü değildi

Hiç göz dikmemişti kralların tacına

Günün ak ekmeğine sevdalıydı umudum

Tarlalara,

Kuşların kanadına,

Ve gölge değirmenlerine

Kapılar tutulmuş

Ve tüm şehirler yenilmiş

Yoksa

Dünyanın dışında mıydı

Özlediğim zafer

Ama ben bu oyunlara gelmem

İnadım inat!

Özgür kalacağım işte

Bir başıma

Ve insanoğlunun dokunmadığı yalnızlığımda

Yitirip bulmak yaşamı

Ve bulmak yeniden

Karanlıktan bizi besleyen ateşi

Aydınlatacak insancıl yolları..

Çalsın renklerin çanı

Kulak verin

Parlayan şekillere

Oysa insanlık ne kadar uzak

Düş kurmaya

Belki de yorgundur..

Ve ben çırıl çıplak yalnızım

Adım yazılmış

Tepeden tırnağa

Ölüm basamaklarına

Ama söz verdim kendime

Hayal kurmadan bu kışı geçirmeyeceğim

Kara berrak postallarımı giyip

Yürüyeceğim yaşamın üzerine