Düşler Üşümez...

İçimdeki boşluğa düş hadi...

İzin verme anılar saplanmasın bedenime

Acılarla oyun oynatma bana uzak iklimlerde

Senle çoğalan bu ruhu tanımanı istiyorum

Yine güldü hayat sinsice benden aldıklarına

Ruhumda yarattığın dinginlik bittimi ne?

Gökyüzü paslanmış, yağmur çamur olup akmakta

Geceler yüreğimi üşütmede, uykular firarda

Seslerin sustuğu anlarda

Karanlık sokaklarda gezindim

Sığdıramadın elimdeki meşaleyi yüreğine.

Anladım ki

Ben her gülüşümde sen solumuş

Her bahar adayışımda senle bakmışım yarınlara

Güneşini görüp havaya kandım

Yedi renk çiçek açtım art niyetsiz

Bıraktığın silüeti kokladım yokluğunda

Adımların birbirine dolansa da

Her dem gelip çarpsan da hayalime

Kısmi suskunluk var buzlu melodilerde

Bütün iç karmaşamın içinde

Elde kalan hüzünleri topladım

Sıra bende gidiyorum

Sen kalsan da yüzümün çizgilerinde

Ayak izlerimiz topraktan çoktan silindi...

Ve

Sen...

Bize

Geç kaldın...

Kayıp puslu haritam

Mavi köpüklü denizlerde özgür...

Işın Ergüney Bey'e sevgilerimle hediyemdir bu şiir.