Düşmanima Bile Kizamam Asla
Yüce Tanrım bilmem bana ne oldu
Başıma geleni yazamam asla
Aniden sıyrıldım kinden, öfkeden
Düşmanıma bile kızamam asla
Savaşmaktan yorgun düştüm tükendim
Benliğimi üzülerek bitirdim
Çevremi yılanlar sardı irkildim
Sokarlar başını ezemem asla
İyi,kötü gönlümde yer kapanın
Bir malmışım gibi alıp satanın
Dost görünüp sonra kazık atanın
İsminin üstünü çizemem asla
Kötülükten kaçtım hep bucak,bucak
Her yüze gülene açmışım kucak
Dostum kim,düşman kim bilemem ancak
Kurulan tuzağı sezemem asla
Elbet bende sevilmeyi isterim
Olmalı toplumda benimde yerim
Saymak ile bitmiyor ki dertlerim
Dertleri bir ipe dizemem asla
En sonunda ben bahtıma darıldım
Bazen öfkelendim bazen kırıldım
Yapıcı olmaya şartlandırıldım
Kötü düşünceyle gezemem asla
Bahtım döndü kuru yaprak gazele
Bir ömrü geçirdim, solgun güz ile
Övgülerim iyiye ve güzele
Çirkefe övgüler düzemem asla
Dost diye yılana sarılıyorum
Çıkmaz sokaklarda yol arıyorum
Yinede hayatı çok seviyorum
Şu tatlı canımdan bezemem asla