Düşmedi Yakamdan Unutmak

"ne vakit geçti bu kadar zaman

daha dündü ayrılık oyunu gösterimde olan"

Ne kadar da unutmaya çalışsak,

unuttuk desek velhasıl unutamasakta,

biliriz hiç bir şeyin

eski su yatağına dönmeyecegini.

Sadece bilinmez bir umut

yaşatmaktayiz aslında bedenimize

ve beynimiz uyuşmuştur neon özlemiyle.

Sonra hayaller gelir yaşam kesitinden

ince bir his güvelenir apansız.

mırıldanırız günahsız çocuk misali

yaptıklarımızın ardına.

Ve acı çekmek

boynumuzun borcu gibi

yapışmıştır küstah zamana,

usul usul ödemeye çalışırız yıpranarak.

Aralara süsleme yapmak isteriz bazen;

başka gözlere bakmak,

başka elleri tutmak niyeti

düştügünde zaman çıkmazına.

Geç olmadan fark ederiz

yok olmamiş

eski sıcak sarı saatli dakikalar,

çok unutmaya çalışsakta

ortadadır olanlar.

Küçük bir fotoğraf esinlendimi gözümüze

bize eskiler yükler.

İçimiz kabarmıştır,

bir kıvılcım kibrit suyu alev aldırır

ölüme bağışladığımız ruhumuza .

Hiç acımadan boğazlar

tekrar dönüş saatleri,

eskiyi özlettirir

eskiyi arzu kılar

eskiyi istettirir.

Bizimse elimizde

köşesi yarı yırtılmış geçmiş zaman biletleri...