Düşmüş

İlk ak düştü saçıma 

Aldanmıyorum yirmi beş yaşıma

Kaç ay ve sene bekledim ama

Bi' ağrı esti sol yanıma 

Gözlerim karardı beyaza değdim

Siyah artık favori rengim

Yinede tek damla yaşla geldim

Başım döndü, yan yürüyen bendim 

Yere göğe sığmayan umutlarım 

Düş/müşler, yol kenarından toplarım 

Hep eksik, arada bi cebimi yoklarım

Yoruldu taşımıyor artık ayaklarım 

İkiye bölündü kafamın içi

Biri düşünüyor hep hiçi

Diğeri çabalıyor bitiriyor işi 

Geride kendimden bilmem kaç kişi...