Düşümün Satırında Bekletme

Uyku vakti gelince çekilirim bir köşeye

Kendimi bir kır kahvesinde düşler bulurum

Taşlık yolda giden yükü ağır

Topal bir at nicedir hayalime girer

Ne garip, esrarınla aklımı aşındırır

Karşıma çıkar

'Yolcuyum hayatında

Ben çayırlıkların dostuydum

Yeşillikler arasında sular içerdim

Lâle, reyhan ve sümbülü bile

Yüz binlerce naz ile yerdim

Şimdiyse değerli inciler satmaktayım

Halsizim ve iştahım yok. '

Müsaadenle şimdi bende sana sorayım.

Erguvanlar, güller nasıl açar?

Bu halimle kaç geceler tenimde sus çaresiz

Yaşarım bendeki karanlığı, yalansa söyle.

Denenmiş hasarın yolcusu hayatım

Nefes aldırır mı yalnızlığıma

Anılar ki ikiye bölünse de beklemede

Gönlümden gönlüne pencerem açık

Dilimdeki yalvarışım

Ağır bir nefes alışı gibi

Geçici arzu değil ki bu

Aşk içimde ipe asmış fırtınam gibi

En sevdiğim soluma yaslanmış

Bir yalan bir eksik gerçeğe kilit vurmuş

Kalmalar şımartmış

Gizlenmeye koyulmuş

İnadına ama inadına razıyım bu tuzaklara

Sırrım içimde çözülmez çilem

Sonuna geldim, aklımı çalıp gitme

Hüznün yağmurlarınla yıkandı yüzüm

Uyuyan, uçsuz bucaksız çöllere kıyma beni

İstesem de çekip gidemem

Göz gözden geçerde,

Sitem aklından geçer mi?

Hatta mesafeler koyulabilir

Ama elde mi rüzgârların esmesi,

Dalgalara aldırmadan

Asi olup da nazımla vurulmuşsun

Çoktandır yüzümde çizgiler samimi

Beni birazda böyle hatırla

Alıp deli gönlümü azat et

Sessizim gücüm yok kıymetlim

İnadına söyletme,

Benim bütün derdim özlem

Tutuklu her düşüm doğmadan

Her satır arasında beklemede

ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-