Düşün İçinde Bir Düş

Düşünsene ellerinde karanfillerle gelmişsin kapıma

seviyorum diyorsun

Shakespeare'den bir tiratla

Düşünsene bir yaz günü gülüyorsun

güneş tepemizde yakarken cayır cayır

gülüşün serinletiyor içimizi

Düşünsene seninle karşılaşıyoruz yıllar yıllar sonra

parmaklarını uzatıyorsun bana

merhaba diyorsun

ince ve zarif sesinle

yıllar sanki durmuş gibi

Düşünsene savaş çıkıyor bir cehennemin ortasında

iki ayrı toprağa atıyorlar bizi

Leyla kadar bile olamıyorum yakamıyorum kendimi

Düşünsene evlen benimle diyorsun sen bana

soyadımdan vazgeçmiyorum romandaki repliği hatırlatarak

gülümsüyorsun,

parmaklarımdan tutuyorsun,

beni bilmediğim bir coğrafyaya sürüklüyorsun

düşünsene ben ölüyorum

yazın ortasında

sen bir gram bile ağlayamıyorsun

çünkü haziranda her şey daha kolay unutulur

Düşünsene ikimizi aynı sokakta yanyana geçerken gördüklerini

ne güzel bir rüya değil mi?

ruhun değecek ruhuma...

düşün işte

düşler düşer gözümden

ve sen

bir düş mevsiminde çıkarsın aniden karşıma

ben Türkan olurum sen Kadir

her şey bir düş değil midir zaten

sen bir düş değil misin zaten

henüz tanışmadığım insan.