Düşündüm

öyle sıradan değil

çok derinden,

dibine inene kadar...

kıyıdan köşeden

ya da en tepeden de değil,

anlayın işte, tam ortasından düşünmeliydim...

hedefi bulmam gerekirdi bu döngüde

boşu boşuna ıskalardım yoksa

telafisi mümkün de olamazdı,

beynime kazınan bu olgu

bitirirdi belki de beni o zaman...

sağlıklı karar almam benim lehime olacaktı...

aklımın çok duru olması gerekirdi

kendimi yoğunlaştırmalıydım

kıvamı yakalayınca

hesaba çekmeliydim,

velhasıl anı yakalamam

an'ı yaşamam en doğrusuydu...

keşke dememek için

keşkeleri bir kenara itmeliydim

tam onikiden vurmam lazımdı,

kurcaladığım düşünce

beni yok etmeden...

tek düşünmeliydim

kimsecikler olmamalıydı

zihnim ve ben berrak olmalıydık

düşündüm

hem de çok....

o düşünce

düşünce bile

kalktım,

baktım,

baktıkça da battım

düşüncenin dibinde sarhoş oldum

kaldıramadım,

ezildim,

düşünürken düşünceye kadar...

10.01.2015

Anlık kara kalem çalışması...