Düş/ver/enler

Kesti arkta suyu

Çatlak elleriyle sürdü toprağı derin uykusuna

Dikti gözlerini yaralı ekinler çatısına

Ayrığa yıkılan bedeni düşerken ayakucundan

Uzaklara...

Saldı bakışlarını üç dağ arasından

Uçan kuşlara...

Söylesene!

Hâlâ yatay mı ufkun çizgisi oralarda

-yer-gök-düş-yaşam-

Paralel uzantılar...

Buralarda güneşi doğuran, sancılı seher esintisi olmaz

Deniz yok!

Halikarnas uğramaz

Kader çıkmazına çakılmış ölü tutulması var ay'ın da

Argın düşlerle sınanan

Gece sorgulanmaz...

Durup dururken

Tutarsın kalbini

Tütün de dingin bir iç geçiriştir zaman

Dolarsın dumanına

Manasız varoluş kavislenir boşlukta

Çökersin tavan arasına

Aranırsın hatıraların günahında...

İnce ince dokunan düne

Bir şişe daha boşalır dalmak için dibindeki hayale

Figan kirpikler ham yaşları damıttıkça

Yankı Yusuf'un kuyusuna gömülür

Saman kâğıt üstünde şiirler filizlenir

Bir çocuğun büktüğü dudaklarından karışırsın hayata

Bilmez gibi...

Dersin merhaba