Duvar Beyitleri

Gurbet soğuk hasret örter üstümü

Düşe girip sıla sorar küstün mü

Duvarlar ki yalnız bana ördüğüm

Yollar çıkmaz kendim kıldım kördüğüm

Bir solukluk yolken gidemem sıla

Yollar koymuş aramıza fasıla

Ne yola ne şehre feleğe sözüm

Derde gark edilmiş şaşkın öksüzüm

Adsız mahpusluk bu duvarlar sırdaş

Sol el sağa sağ göz sola arkadaş

Ne kibrit ne çıra safi ateşim

Yalnız kendisine doğan güneşim

Kendini her gün gördüren bir düş

Anılar bir defa doğup on defa ölüş

Ardımdalar hepsi bir sadık köpek

Ne kovmak kar eder ne söz ne kötek

İçimdeki horoz şimdiye küsmüş

Akıp giden dünün peşine düşmüş

Ah kandıra bilseydim bendeki beni

Semayla yad ederdim dünle gideni

Ey sen Yaren çırpınma dur dün için

Şükreyle bugünü gördüğün için