Duvarlar

1. Köşe

Duvarlar sağır-dilsiz, duvarlar dert karası;

Anne elinden sürgün, başımı, okşar durur;

Duvarda her mahkûmun bellidir hatırası;

Kapıma gardiyanlar icap eder de vurur;

Gözlerimde hasretin aman vermez yarası;

Kirpiklerim, gözyaşım yere düşerken kurur;

Duvarlar sağır-dilsiz, duvarlar dert karası....

2. Köşe

Duvarlar merhametin can verdiği bir kucak;

Dört yanında tövbekâr kulların tövbe sesi;

Efkâr nöbeti tutar duvarlar köşe ? bucak;

Vatan diyen bülbüle vatandır taş kafesi;

Sönmeye yeminlidir burda tüten her ocak;

Bilmem ki ne bu çığlık bu ağıt neyin nesi;

Duvarlar merhametin can verdiği bir kucak...

3. Köşe

Duvarlar görmeyene çizdirilen resimken;

Kiminde bir dağ başı kiminde hep gökyüzü;

Hece hece kaybolan tanıdık bir isimken;

Kiminin pişmanlıktır son nefeste her sözü;

Künyeden ölüm düşer insan safi cisimken;

Nedense hep mutludur aynanın sefil yüzü;

Duvarlar görmeyene çizdirilen resimken...

4. Köşe

Duvarlar taş duvarlar annen su baban toprak;

Ustan hangi zahmetle yoğurdu seni böyle;

Her tarafta gezinir akıldan çıkan idrak;

Tasvirine kudretin yetmez mi o'nu söyle;

Kımıldamaz bağrında ne bir dal ne bir yaprak;

Kapanmış dört bir yanın tabut misali öyle;

Duvarlar taş duvarlar annen su baban toprak...

13/12/2010

Saat:23:10