Duvarlar

Hayat işte böyle bir şey

O

Çizer yolunu

Ve

Sana ise

Gitmek kalır,

Gidebildiğin kadar git

Yine

De

O

Bilmez sanki

Bitmek nedir,

Yol arkadaşların

Acı

Hüzün

Dert

Özlem

Ve nihayetinde ölüm,

Bir karış toprak

Seni kucaklayan

Götüren

Sonsuzluğa

Belki hep karanlık

Belki de ebedi yalnızlık,

Nereden bileceksin

Neden geldin

Niçin gidiyorsun

Olmasa da

Kazık dikmeye

Bir niyetin,

İnsanoğlusun işte

Aciz

Korkak

Zavallı

Nerdeyse hepsi

Birer asker teslim almaya seni,

Kaderniş

Taksiratmış

Bahtmış

Say sayabildiğin kadar

Yokluğa bir iki

Hiçliğe hoş geldin sefa getirdin,

Bir umut

O

Hayal

Hasretlik

Dipteki istekler

Yaşama örülen duvarlar...

* Berlin, 23.05.2024 *