Duygu Ruhları

Sessiz gözler ofkelı bakışlar

Nerde, nasıl saklayacaksın

İçindeki ağır darbeleri

Görmesemde yaşamasamda

Farkındayım karalanan melek

Hayata karşı uslubu kendıne edınmıs sükut

Örnek oldun fahışe, kirlenen insanlara

Yuvanda mutsuz geçen yılların

Sakla bunları mutlu bir portre yaşatarak

Kalbının karanlık sahıllerınde

Delikanlısın farkında değilsin

Deli dolu geçen boş yıllarında

Sonun gelecek bastonlu yaşlı ihtiyar

Olma kımseya azrail,yıkma yuvaları

Çıkış yoktur bu zamanda

Geçmesin dort duvar arasında

Yaşamadan yarım asırlık ömrün

Sen öncü lider oldun topluma

Sandın doğruların bir çıkış yolu

Kudurmadın ışıksız yuvada

Kalmadı bende senı anlatacak duygu

Yolun açık geleceğin parlak

Amaçların ınsan devıren olcak

Bunun farkına var damarımdakı kanım

Seviyorsun istiyorsun ama korkuyorsun

Aşkı hiç yaşamayı bilmiyorsun

Kendıne yaz bir defter olsun sana ezber

Kaçmasın gelecekteki ehli enber

Üzer seni karton dışlı dilber

Neden bukadar sıkıntı, keder

Kafanda kurma sosyalist yapı,ejder

Küflenen duvaksız yerler

Çare olamasın kendınden başkasına

İnan bu yazan senle aynı yelde

Seviyorum senı ne kadar ısyan etsede eller

Hey sen kendıne gel olmasın böyle düşünce

Sana yar olan bana kardeş bunu boyle eyle

Üzülmesin bir daha otuz yılın izleri

Hep bana yol gösterici tavır oldu

Saygıyı hak eden oldun insanoğlu

Aynı yolun dort köşelı tablosu olduk

Emeklerimiz bir oldu seviyemiz denk

Sen kıskanç, o sevgiye muhtaç

Üzülürsek bu yolda yazılırsın

Kara tahtaya tebeşirle

Tutanak olduk hayat yolunda

Acı ile yaşanan özlemlerde

İçimdeki ruhlar benı yıkan makınalar

Artık yorgun düştü dileklerim

Hayatta son yapraklarımı döker oldum

Siz farkına varmasanızda Ölüme kucak actım

Elveda diyemıyorum üzülmesin kalbımdekı

Renga renk çiçekler solmasın

Belki bulursunuz sonsuz boşlukta

Yanan odalarda küllenen bedenimi.