Duygularım Avuçlarımda
Duygularım avuçlarımda, gözlerim bulutları arar
Çocukların ellerinde balonlar, uzak yerlerdedir gözleri
Birgün çektiğim çileler uçar, vermez daha kimseye zarar
Kalır sadece arkasını dönmeden giderken bıraktığı sözleri
Uçurtmalara bağlıdır yalnızlık, gökyüzünde süzülürken anlarsın
Gidişlerin ardından gelecek diye beklersin sonsuzluk
Bulutlar fısıldar hatıraları, kulaklarını yağmura koyup dinlersin
Gözyaşların damlar toprağa, geçince kelimelerde onsuzluk
Yaşanmış anılar silinir, yenik düşer fırtınalı günlere
Saçlarının kokusu yayılır etrafa, tekrar eder saatler
Derdini anlatırsın, kanatları kırılmış dikeni batmayan güllere
Ağlar köşe başlarında, umutlarını yitiren hayaletler
Güneşe dönersin soluk yüzünü, parmak uçlarına kadar yanarsın
Denizin kirli suları olmazsa yaşayamazsın, balık gibi sevince
Güneşin yansıdığı gönül denizinde yüzmezsen, yara gibi kanarsın
Biter kanamalar, birgün yaşamını sonsuzluk meleğine verince
Uzun sözlerin arkasında, vardır küçük bir bilmece
Gün biterken yanar sıgaram, açılır kapağı her şişenin
Kaybettim bendeki tüm seni, düşünürken dün gece
Öylesine yalnız kaldı ay, kırıldı gururu her köşenin
Mazlumlar ağladı, bendeki bitişlerinin arkasından ve kır çiçekleri
Soldu, tenimin renginde başını aşağı eğen beyaz kuşlar
Ben yazarken kanatları kırıldı, uçamaz artık uğur böcekleri
Birtek senli cümleler kaldı defterimde, birde sensiz düşler