Duyguların Savaşı

her akşamın sabahında

bir yalnızlık çığlığı ile uyanırsın

ve duymamaya çalışırsın

yokluğunun namelerini..

ufuktan hep gözlerini kaçırırsın

kilit vurursun ruhuna

Eylül edasıyla salınır duyguların..

ölüm uykusu sanırsın

geceyle gelene gözlerini kapatırsın,

kim bilir kaç kez vurulursun

hazan ayazında

kimbilir kaç kez yanarsın

volkanların tesirinde

keşkelerin pençesinde

dudaklarını kemirirsin

kanadıkça gönül yaran

azalır acıların sanırsın..

kendinle iç savaşını kaybedersin....