Düzen
Giderken bile bile kaldın bende
Doğayı sevmeseydim görürdün sen
Kuşlar kediler
olmasaydı
arılar kelebekler
silerdim seni
anılarım solarken renklenmeden
Çiçekleri derlerken çiy düşmezdi tenine
çim kokmazdın
savrulmazdı saçların yüzüme
baş başayken soluğunla sesinle
Kamçılamasaydım düşlerimi
ışıldamazdın gözlerimde çağrılı çağrısız
taş kesilirdi anılar evrende
Ezgiler serptikçe seni içime
sıcaklığınla doğarım her gün güneşe eş
batarım uzaktan şakıyan yüreğinle
Yoksullaşır yalınlık
gönlümde beynimde
çabamla iyice
Sürecek kurduğum düzen
özenle ben kol kanat gerdikçe
Yaslandım güçlü dengeme
artık kalabilirsin dilediğince
unut kendini istersen tümüyle bende