Ebediyet...

Işıkları söndürerek,

Çarptın kapıları suratıma , gittin bir bir ...

Koskoca bir aşktan gittin sen .

Hayattı terkettiğin evren .

Gittin gittinde ...

Bir benden gidemedin be firuzem ..!

Yalnızlığın kokusu var sanki bu şehirde sensiz,

Seni kimlere sorsam başını eğer , nedensiz ...

Artık eskisi gibi cıvıldamıyor kuşlar,

Sanki ölüm trenini bekler olmuşlar .

Yükseldin bu ısdıraptan göğün maviliğine,

Bende birazdan yolcuyum bakılırsa ayağımın serinliğine,

Hüzün mum oldu ayrılık ışığım bense şamdan ...

Teslimim az sonra sonsuza , ahir ebedîyete ...