Ecrin

Kararmış deniz saklanırken gecenin koynuna

Sessizliğin ortasında mai sema asıldı gözlerime

Bir başka düştün bugün toprak kokan ellerime

Yüzümdeki rüzgâr yanıkları senden kalan kokunla beraber

Dökülür tenimde

Bir türlü hükmedemem yüreğime

Ecrin

Bilir misin?

Her yıldızda bir yürek yaşar

Ve her kayan yıldızda bir canan ölür

Kapat gözlerini Ecrin

Hiçbir şey düşünme

Bak yüreğimden firar eden bir yıldıza gizlenerek

Kayıyorum siyah atlas üstünden

Bodoslama düşüyorum saçlarına

Parçalandı gökyüzü

Saplanıyor yüreğimin ortasına

Sesin sessizliğimin dilidir Ecrin

Bakışların gözlerimin aynası

Bir gül gibi açmalıyız hazana durmuş bahçelerde

Bir ses böler siyah atlas geceyi

Bir ışık arıyorum Ecrin

Gecelerime sızacak

Senin gözlerinde sabahı karşılayacak

Yıldızlar taşlıyor penceremi

Ben aşkı senin göğsünde soluklarken

Sustu dilimdeki kelimelerim

Ellerimi saklarken küçücük avuçlarında

Bir sazın tek kalan teliydik

Ecrin

Yalpalayan kalemimin önü sıra sana koşar kelimelerim

Pervasız gülüşün değil mi yüreğime kazıdığın

Omuzlarından toplardım hüzünlerini

Nasılda güzelleşir senle bakınca dünya

Biliyorum karanlık saracak yine ruhumu

Ruhumda azgın bir tufan delirecek yine

Sallayacak beni köşe bucak

Kim bilir ki seni bu kadar sevdiğimi

Söyle Ecrin

Ne zaman bu zillet son bulacak

Ne zaman

Olsun cemrem

Beklemek hayat biçimim zaten

Bir gün gelir bize de bahar olur

Gerisi boş

Gerisi yalan

Biz kimiz biliyor musun? Ecrin

Kalın bir romanın içinde gizlenmiş duayla sarılmış

İki yürekte bir masal