Efendim

Siz gül rengi

geceliğinizi giymiş

kısır gecenin içinde

bir ışık gibi parlıyorsunuz

gözleriniz alabildiğine masum

bakışlarınızın olabildiğine hırçın

uzun kirpikleriniz

zehir gibi cesur

bal dudaklarınız

büyük günahlar gibi davetkar

avuç içlerinizin parmaklarınızla

birleştiği yerler eşsiz

omuzlarınızın iki yakasının büyüleyen

pürüzsüzlüğü emsalsiz

yanaklarınızın kıvrımlı vadisinde

gamzeden çukurlara düşüp

aşktan boğulmakta mümkün

saçlarınızın o cennet kokusunda

iştimaya çıkar,ne vakit düşünsem

üstü kapalı şehvetler

büyük bir şehir yangınıdır

size dokunmak

külleri bile kalmaz insanın

velakin

siz kıvılcımı çıkartın

yanmak bizim payımız olsun

efendim...