Efsun

aydınlanan sabahı gör..

aydınlığa çalan bir yanımı sonra..

kutsal bir sit alanı içinde yaşayan bedenimi

bir külü suya düşür ve henüz kaybetmeden ışığını

iki damlasında yoğur

bir gerçek sabahı gör..

oyunbozan çocukları sonra..

misket kavgasının tam ortasında yaşayan çocukluğumu

bir elmayı yere düşür ve bir diş izi bırak

yeşilinde kaybet bir serüveni

uzaklarda...