Ekmek

On beşinde düştüm gurbet yoluna

Özlem sardı; ekmek dedim ve sustum

Mevlam böyle yazmış ise kuluna

Ekmek yardı; ekmek dedim ve sustum

Alın terim gözümdeki yaş sildi

Soğuk yatak... ne çektiysem o bildi

Küfür duydum başım öne eğildi

Ekmek vardı, ekmek dedim ve sustum

El bilmez ki içindeki elemi

Herkes kendi gibi sanır alemi

Kırmak için niyet ettim kalemi

Kalem hardı; ekmek dedim ve sustum

Yolu düşmez hanemize sefanın

Canın versen adı yoktur vefanın

Senelerdir çektiğimiz cefanın

Ekmek ardı; ekmek dedim ve sustum

Gurbet işte elindedir namerdin

Gurbetteysen az ilacın çok derdin

Kalkıp desem, ömrüm aldın ne verdin

Ekmek verdi, ekmek dedim ve sustum