Ekmek Ve Zeytin Kadar Hürmetimsin

Sabah çayı kadar özlediğimsin

Soğuk düşlerden uyandığımda

Merak ettiğimsin

Yanında açılıp okunan gazete sayfaları gibi

Ekmek ve zeytin kadar hürmetimsin

İçim ezildiğinde

Mutluluk kadar uzaksın bana

Hüzün kadar yakın radyoyu açtığımda

Pencereyi açtığımda içeriye dolan

Hava kadar nefesimsin

Ve ne benden kaçan ne ellerime konan serçesin

Gökyüzüne yabancı bakarken

Ben sana hep kıyıyken

Sen bana hiç çarpmayan dalgasın

Ama hep bir yarasın içimde

Türküler söylediğinde