Eksik

O pamuk eller bırakılır mı hiç?

Hem de bir kez olsun tutmadan,

Öpmeden;

Dudağımın bükülen en şanslı tarafıyla,

Tarafımdan...

Ellerini bir tutsam...

Bir daha hiç üşümemeye söz verebilir ellerim

Ve bir daha hiç bırakmayacağına haliyle...

Hâlim yok ama şimdi,

Yoksun ya yanımda

Çabuk yoruluyorum yaşarken...

Yoksun ya yarımda,

Yarım kalıyorum;

Uzak bizi acımasızca ikiye bölerken...

Bir gün bir bütün olacağız ama;

Biliyorum.

Eksik parçasıyız birbirimizin

Sarılınca,

İç içe geçecek o parçalar.

Tamamlanacağız!

Şimdilik eksiğiz gülüm...

Ama sana söz;

Tamamlanacağız bir gün...