Eksik Çivi

kendime ramak kala es geçtiğim dağlardan 

buzullar kadar soğuk insan

sen miydin ürperdiğim kuşların ahınca güruhlaşan

bağıran sesler kadar gür ve yalan

yüzümün yanık derisiyle beni anne kucağına bırakan 

kuru tahtalar üzerinde bakışarak yükseldiğim sevinç

yağmurları bekliyorum nuhca, bir çivim eksik

tahtalara vura vura neler inşa edeceğiz bil

tufanları bir ben gözlüyorum bir de Nuh

  - gemi iki kişilik. 

bakma taşlandığımıza 

taşların çeteresini ben tutuyorum

ellerimle dikiyorum meşe ağaçlarını.

bu kaba ve urgan ellerimle 

ben sorumlu tutuldum 

taşlardan ve ağaçlardan 

ve yağmurlardan, Nuh ile.